Thursday, July 22, 2010

Sejak akhir2 ni aku tak ada cerita menarik untuk dikongsi. Segalanya ala kadar, rutin yang sama. Pada masa ini pun aku rasa diri aku macam kosong. Maka, aku tak ada cerita menarik untuk dikongsi bersama. Aku cuma ada gambar-gambar biasa yg ter-tangkap dgn kamera aku yg lama terperuk dalam almari tu. Dah lama tak amik gambar diluar terasa kekok dan tak cekap. Jadi output nya biasa2 saja. Sejak akhir-akhir ni aku selalu kayuh basikal malam2....ditemani cahaya bulan. Cantik. Tapi aku tak pandai nak muatkan bulan dalam kamera aku. Belum jumpa skill tu. Aku nak tunjuk kat korang cantik nya bulan yg aku nampak tiap2 malam. Sebenarnya bulan tu kat mana2 sama... aku di sini..kau di sana... kita nampak bulan yg sama, tapi aku nak tunjukkan suasana bulan yg selalu buat aku sebak. Aku nak tau apa yg korang akan rasa bila tengok nanti. Kenapa kalau aku tengok, aku jadi sebak? Sama jugak matahari...bukan matahari pukul 9 pagi, tapi matahari senja. Aku jarang dapat tengok matahari senja, kalau kebetulan balik awal je baru dpt nampak. Dua-dua ni buat aku sebak selalu... kalau basikal aku pandai bercakap, agaknya lama da dia kata tuan nya ni mereng... tapi betul, itu yg aku rasa hari2. Bukan baru2 ni, tp sejak aku awal lagi cumanya rasa sebak semakin kuat sekarang. Owhh..mungkin sebab penangan lagu korea.. aku naik beskal sambil dengar lagu korea, lagu yg menusuk kalbu.. arghhh.. penangan citer korea kot.. Sorry korang, aku merepek kat sini.. tp itulah yg aku nak sampaikan.. aku takde cerita menarik, tapi aku cuma ada SEBAK di dada.

3 comments:

sy yg tgh demam said...

akak...

jangan sebak-sebak..sy pun sebak nnt kat sini..

..sy kalau naik kete pun , kdg2 ckp sorang2, mesti kete sy kata, tuan dia ni dh mereng jugak....huhu...hidup semakin banyak dugaan..

Cik Di said...

wahai awak yg demam...
sebak datang tak kira masa... bukan sebab lagu korea, tapi sebab lama da terpendam...dia terkeluar bersama2 lagu2 nehhh...betul, dugaan semakin banyak..

patung_ling said...

jangan la sebak kowang. tapikan aku selalu gak sebak yang tak tau punca..huhu. Anyway, tabah la wahai sahabat!